souvenirs
Het was niet mijn eerste keer in Marokko en toch ben ik iedere keer weer overdonderd door de kleuren, de geuren en de cultuur van het land. Bovendien ben ik een blijmoedige reiziger. Zo blijf ik er van uit gaan dat mensen daadwerkelijk alleen voor mij een speciale prijs maken omdat ze:
a. een neef in Nederland hebben
b. Najib Amhali kennen
c. "allemachtig prachtig" kunnen uitspreken
Ik geloof direct dat ik geluk breng omdat ik de eerste klant van de dag ben, en wie ben ik om zo’n ondernemer zijn geluk te misgunnen? Ik betaal bovendien graag een paar dirhams extra omdat de verkoper anders zwaar op mijn aankoop moet toeleggen en zijn acht kinderen niet te eten kan geven.
In die paar dagen Marokko groeide de hoeveelheid onmisbare spullen daarom gestaag. Niet handig als je met een prijsstunter vliegt waarbij je (ook zonder enorme hoeveelheid handbagage) met je neus tegen de stoel van je voorganger gedrukt zit. En waarbij je voor inchecken van bagage zwaar moet boeten.
Het enige wat een beetje jammer is, is dat je vervolgens het bijzondere handbewerkte dienblad, de ambachtelijk beschilderde kopjes en de authentiek Marokkaanse armbanden bij terugkomst voor een habbekrats bij de Xenos ziet liggen.

19 December 2009 at 22:38
Nou, je hebt in elk geval toch die acht kinderen weer een dag laten eten.
20 December 2009 at 14:20
@Laurent: als ik me niet vergis zag ik die later uitgebreid tafelen bij de plaatselijke McDonalds.