hummer
Hummer is de uitkomst van een oer-Hollands polderproces tussen mij en mijn kinderen. Hij kwam nadat tientallen vissen het loodje hadden gelegd en de kinderen niet meer te paaien waren met een verzorgcavia bij een oom in Brabant, Tamagotchi’s of virtuele Webpets. Nadat ik mij er van vergewist had dat een hamster hooguit twee jaar wordt en gemiddeld voor zo’n vier euro per jaar aan voedsel wegwerkt was ik om. De spuuglelijke plastic kooi met hysterisch kleurige trappetjes nam ik voor lief.
Toen Hummer afgelopen maart verjaarde sprak ik mijn kinderen serieus toe. Over dat dood bij het leven hoort en dat we een mooi ritueel moesten voorbereiden voor het moment dat Hummer het tijdelijke met het eeuwige zou verwisselen. Wij zouden dankbaar zijn voor de mooie momenten die we met hem beleefd hebben (ik zou bijna de vele mooie momenten schrijven, maar dat is een beetje overdreven) en we zouden hem herinneren als een bijzonder huisdier.
Inmiddels is Hummer twee jaar, zeven maanden en negentien dagen. We hebben net weer een klein zakje voer gekocht (als we in de afgelopen zeven maanden en negentien dagen één grote zak voer hadden gekocht waren we veel goedkoper uit geweest) en een nieuwe zak zaagsel (die niet in kleine hoeveelheden te krijgen is). Nog steeds moeten we een oppas regelen als we een tijdje van huis zijn. Het pedagogisch effect van het omgaan met leven en dood is na mijn zorgvuldige voorbereiding volledig verdampt. Ik ga Hummer vanaf nu Highlander noemen.
23 October 2009 at 17:45
Ik ben benieuwd of we dan ook eens een nieuwsbericht zullen zien dat de oudste hamster van Nederland overleden is.
23 October 2009 at 20:32
@Laurent: ik houd je op de hoogte. Maar ik zou als ik jou was vooral m’n adem niet inhouden tot dat moment.
24 October 2009 at 06:14
Ik heb ooit een dwergkonijn geadopteerd van mijn nichtjes, die hem in een hokje van 30x40cm hielden, naast de grijs- en groenbak in hun achtertuintje in Zoetermeer. Toen de zorg na twee jaar dramatisch teruggelopen aandacht voor het nieuwe speeltje dan maar aan oom JP werd overgedragen (die woonde toch immers al op het platteland), werd mij van verschillende kanten verzekerd dat een dwergkonijn niet ouder dan 3, max. 4 jaar zou worden. Ik heb Flopje een nieuw hok gemaakt (type bungalow met veranda), plus een riante uitloopren van zo’n 8 m2.
Waar mijn nichtjes nog in de veronderstelling waren dat Flopje een vrouwtje was, bleek al ras dat zij zich hadden vergist. Hij had alleen nooit de ruimte of gelegenheid gehad om zijn ‘genderrol te exploreren’, om het zo maar te zeggen. Hij raakte goed bevriend met mijn katten, kippen, en met de lokale pauw. Flopje is uiteindelijk aan een hartaanval c.q. ouderdom doodgegaan, in mijn armen, op een leeftijd van ruim 8 jaar.
Dus, met wat oprechte aandacht weet je het maar nooit, maak je borst maar nat (ook al is dat momenteel misschien wat lastig met die arm van je).
There can only be one, en dat kan inderdaad wel even duren.
24 October 2009 at 10:34
@JP: mijn god, dat bevestigt wel dat mijn keuze om een jonge muis te adopteren te weigeren (“wordt maar 1 jaar oud!”), de goede was. Die oprechte aandacht voor Hummer komt overigens vooral van onze kat Sok, dus een hartaanval ligt met zijn gevorderde leeftijd wel op de loer. Alhoewel Hummer dat met zijn beperkte verstandelijke vermogens ook gewoon voor affectie kan aanzien.
Heb je trouwens al een nieuwe bewoner voor de bungalow met veranda?
24 October 2009 at 14:45
Super leuk geschreven!
Mijn kinderen zeuren ook altijd om huisdieren, maar ik vind dat ik genoeg te zorgen heb aan hun vijven.
En als ik hoor dat zo’n hamster onverwachts lang kan leven, voel ik mij weer gesterkt in mijn besluit!
24 October 2009 at 22:49
Naah. Voor een konijn was het wellicht luxe, maar toch wat te klein en te zwaar voor mij om te kunnen benutten in mijn dakloze periode na verkoop van de voormalige echtelijke woning, dus daar maar laten staan, misschien dat de nieuwe bewoners ook nichtjes in de Randstad hebben.
Wat me in dit verband eigenlijk nog het meest aan het hart gaat is dat ik Flopje als senior samen met drie relatief jonge poezen in een ongemarkeerd graf onder een hazelaar in de koude Groningse klei heb moeten achterlaten. Gelukkig is Pip als ‘long term survivor’ gewoon nog steeds bij me.
25 October 2009 at 08:00
@Nicole: Dank je. Enneh…sterkte! Vroeg of laat heb je toch een keer een zwak moment en dan is het de kunst het spreekwoordelijke poot stijf te houden!
@JP: tja, opgraven is ook weer zoiets hè? Wij kijken nog elk voorjaar vol spanning of de begraven guppen opkomen onder de boom, maar tot nu toe doet het weinig. Maarehm…Jouw longterm Pip? Wat voor wezen is dat? Een Komodovaraan?
25 October 2009 at 14:50
Zou op zich niet onaardig zijn, maar ik heb het niet zo op reptielen. Wel eigenwijs genoeg misschien, maar te koud. Geringe aaibaarheidsfactor ook. Pip(pi) is een poes, 6 jaar. De anderen zijn resp. 2, 4 en 1,5 geworden (alle drie dodelijk aangereden), dus vandaar de status ‘long term survivor’.
Trouwens wel vertederend (en pedagogisch erg indrukwekkend) dat jullie ook guppies voorzien van een passende ceremonie. Meen ik. Ik sprak laatst met iemand die een overleden cavia van 6 (?!?) gewoon in de groenbak flikkerde, dat vond ik toch wat onbarmhartig, met name voor de dochter die er altijd voor zorgde.
3 November 2009 at 12:53
Wij hebben sinds kort Koos, soortgenoot van Hummer. Ook aangeschaft met de mededeling dat de dwerghamsterbatterij na ruim een jaar op zou zijn. Hmpf dus. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik Koos wel geinig vind, ook al wil hij niet zoveel met mensen. Eigenlijk wil hij alleen maar hooi naar zijn oranje plastic slaaphuis slepen en als een bezetene in dat draaiding rondrennen.
13 November 2009 at 21:19
Zeer overtuigend bewijs dat er niet ook nog een hamster, hoewel verterend, binnenkomt in huize Chien!
M’n lieftallige partner (die kwam met een hondje, Piet, en in no time een katertje, Klaas, importeerde) wil zó graag nog haar lege aquarium vullen, een hangbuikzwijntje in bed en als het kan een geit om de grasmat bij te houden…
En Chien had al een zoon en dochter. Die uiteraard dolenthousiast op bovenstaande reageerden. En een hamster!
Noach neurose?
(Wo bist du? Alles Hummer?)
16 November 2009 at 23:30
http://bit.ly/2b1VPO
